Miesięczne archiwum: Sierpień 2012

Polska pełnoprawnym członkiem NATO

Wydarzenia lat 1989-1991 wstrząsnęły strukturami Paktu północnoatlantyckiego. Po wygraniu „zimnej wojny” Zachód zadawał sobie pytanie czy NATO jest nadal potrzebne. Po krótkotrwałej euforii i deklaracjach o likwidacji podziału Europy pewne kierunki myśli politycznej na Zachodzie starają się jednak zalecać niejako „wyhamowywanie” przyspieszenia historii[1].

Zaproszenie Polski do Unii Europejskiej i NATO jest wielkim sukcesem i rezultatem zbiorowego wysiłku dokonanego przez Polaków po 1989 roku, stanowi też poważne wyzwanie na przyszłość. Wykorzystanie tej szansy wymagało wysiłku tak samo ważnego jak włożony ostatnio w reformowanie kraju. To zadanie było w pewnym sensie pokoleniowe. Osiągnięcie tego celu wymagało odrzucenia balastu i obciążeń przeszłości.

Szczyt w Madrycie w lipcu 1997 roku otworzył Polsce drzwi do NATO. Wizyta Billa Clintona w Polsce i jego przemówienie na placu Zamkowym było oficjalnym potwierdzeniem tego wydarzenia. Nasz kraj mógł się wówczas przekonać, że Bill Clinton wierzy, że rozszerzenie NATO jest jego historyczną misją[2].

Przystępując do NATO Polska stanęła przed dwoma wyzwaniami, które nie stanowią dla nas zaskoczenia, ale od których nie ma już odwrotu. Są nimi:

–       po pierwsze – integracja ze strukturami sojuszniczymi;

–       po drugie – wypracowanie odpowiadającego naszym możliwościom i aspiracjom miejsca w organizacji.

Trzecim wyzwaniem – już w perspektywie nieco dalszej – powinno być współkształtowanie zmieniającego się NATO w taki sposób, aby uzyskać ewidentne korzyści z posiadanego w nim członkostwa[3].

Traktat Północnoatlantycki podpisano 4 kwietnia 1949 roku w Waszyngtonie. Ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych, Harry Truman powiedział wtedy: „Paktem tym mamy nadzieję stworzyć tarczę przeciwko agresji i strachowi przed agresją, byśmy mogli zajmować się poważnymi sprawami rządu i społeczeństwa w celu zapewnienia lepszego i szczęśliwszego życia naszym obywatelom”[4].


[1] A. Targowski „Obrona Polski dziś i jutro” ,W-wa 1993 r., wyd. Bellona, s. 166

[2] J. Kaczmarek i A. Skowroński „NATO Europa Polska”, Wrocław 1998 r., s. 178

[3] B. Balcerowicz „Sojusz a …” op. cit., s. 139

[4] A. Wasik: „Witamy w NATO”, Głos żołnierza nr 1, 1999 r., s. 4